Ik voel me onveilig in een groep!


Je veilig voelen
Wat kun je doen als iemand je in een groep bijvoorbeeld niet groet en je dat als onveilig ervaart?

Het eerste dat bij me opkomt bij deze vraag is: Doe iets aan je gevoel van onveiligheid. Dat klinkt misschien wat kort door de bocht, maar ik zal het toelichten.

Binnen- of buitenwereld
Situaties waarin je je onveilig voelt of er een andere negatieve emotie ervaart, kun je grofweg op twee manieren indelen. De eerste is: het in de buitenwereld oplossen. Dat is wat de meeste mensen geneigd zijn om te doen. Of je lost het (eerst) in jezelf op. Misschien snap je het nu helemaal niet meer, maar blijf vooral verder lezen.

Emotie is projectie
Alle emotie is namelijk projectie, ook de positieve emoties. Wat ik daarmee bedoel? Je ziet de wereld niet zoals hij is, maar zoals jij bent. Denk je maar eens in. Als baby wordt je aardig blanco geboren. En iedere gebeurtenis die je meemaakt in je leven als kind en die een sterke emotionele lading heeft (waar je dus emotie bij ervaart) wordt in je hersens opgeslagen als een pijnervaring of een plezierervaring. Iedere volgende keer dat je iets vergelijkbaars meemaakt scannen je hersens al die gebeurtenissen af (gaat volkomen onbewust). En als ze iets vergelijkbaars tegenkomen wordt nagegaan hoe je eerder reageerde. Al die gebeurtenissen bij elkaar zijn een filter tussen jou en de werkelijkheid. Je zou het kunnen zien alsof we allemaal door een koker naar de werkelijkheid kijken en dus ook allemaal maar een beperkt gedeelte van die werkelijkheid zien.

Pestervaring of negeren
Stel dat je als kind bijvoorbeeld voor het eerst naar de basisschool gaat en je wordt door de kinderen uit je groep gepest of genegeerd, dan registreren je hersens dat als een pijnervaring. Gebeurt dat op de sportvereniging ook nog een keer en later bv. op de middelbare school nog een keer, dan zit er inmiddels een hele stevige verbinding in je hersens die teruggrijpen op de allereerste keer dat je die vervelende ervaring had.

Kleine kind
Wat er vervolgens gebeurt is dat je op dat specifieke stuk stopt met ontwikkelen. Je blijft als het ware dat kleine kind dat voor het eerst naar de basisschool gaat en niet begrijpt wat er gebeurt. Je trekt je, net als dat kind daar en toen onmiddellijk terug. Want je had op dat moment niet voldoende bagage om iets anders te doen. Volautomatisch blijf je dat doen, zolang je niet onder ogen ziet wat er gebeurt. Je hebt als het ware eerst bewustzijn nodig om te herkennen wat er gebeurt.

Bewustzijn
Bewustzijn is dus de eerste voorwaarde, maar meestal niet voldoende. Soms kom je er namelijk niet eens achter wat er precies is gebeurt. Misschien heb je geen bewuste herinneringen aan wat er daar en toen is gebeurd. En dat zou betekenen dat als je dat niet weet dat je er nooit iets aan zou kunnen doen. Gelukkig is dat niet zo. Ook als je niet precies weet waar het vandaan komt, kun je wel bewust kiezen voor ander gedrag.

Wat kun je doen?
Je kunt bv. als je het gevoel ervaart, in het geval van onveiligheid (maar het kan willekeurig elk ander gevoel zijn) je bewust worden van die onveiligheid en je realiseren dat het met het kleine kind in jou te maken heeft. Dat kleine kind in jou wil op dat moment gezien, gehoord en gekoesterd worden. Niemand kan jou met terugwerkende kracht die veiligheid bieden. Dat kun je alleen maar zelf. Je kunt als die situatie zich voordoet in gedachten naar dat kleine kind in jezelf gaan en het in gedachten toespreken. Het vertellen dat je het begrijpt en dat het zich mag voelen zoals het voelt. En dat jij (de volwassen jij) er bent om dat kind in jou te troosten en bij te staan. Neem het in gedachten maar op schoot en geef het kind dat wat jij nodig had maar niet kreeg toen die situatie zich voordeed.

Mindfulness
Een andere insteek vanuit de Mindfulness is dat je het gevoel van onveiligheid er gewoon laat zijn. Stel je maar voor dat je jouw ademhaling er naar toe laat gaan. Adem het gevoel op de inademing in en laat het op de uitademing weer los. En zeg tegen jezelf: Wat het ook is, het is er al. Dus laat het er maar zijn. Accepteer dat het gevoel er is en laat het er zijn. Meestal is het zo dat we weerstand voelen tegen dit soort gevoel en onszelf vertellen dat het er niet mag zijn. In die weerstand verlies je je energie en maak je jezelf onnodig klein. Als je accepteert dat je je onveilig voelt en je bent er ok mee dat je je voelt zoals je je voelt, valt er al een hele lading van het gevoel af.

Buitenwereld
Dit waren wat handreikingen voor het oplossen van de onveiligheid in jezelf. Meestal is het zo dat wanneer je dit stuk in jezelf op lost, de behoefte om er in de buitenwereld iets mee te doen verdwijnt.

Geweldloze communicatie
Mocht je het toch liever in de buitenwereld op willen lossen en de ander deelgenoot willen maken van wat er bij jou gebeurt, dan kun je de stappen van geweldloze communicatie (Marshall Rosenberg) kunnen gebruiken:

1.    Beschrijf de objectief waarneembare situatie (ontdaan van elk oordeel)
2.    Geef weer wat die concrete situatie met jou doet. Hoe voelt dat voor jou?
3.    Ga bij jezelf na wat je behoefte is en deel die
4.    Doe een concreet verzoek

Dat zou op het volgende neer kunnen komen:

1.    Ik (of jij) kwam zojuist de ruimte binnen. Ik zeg gedag en ik merk dat jij mij geen gedag zegt.
2.    Ik merk dat ik dat als onveilig ervaar en dat geeft me een ….. gevoel (bang, eenzaam, onrustig? Onveiligheid is geen gevoel maar zoals Rosenberg dat noemt pseudogevoel)
3.    Ik heb er behoefte aan me verbonden en veilig te voelen en voor mij is het daarom belangrijk dat je mij ook gewoon gedag zegt.
4.    Kunnen we afspreken dat je me voortaan gewoon gedag zegt?

 Zo zou dat er dan uit kunnen zien. Veel succes!

Ferrie Damhuis  is Life Coach / Counselor, voor iedereen die meer willen halen uit eigen kwaliteiten, talenten en authenticiteit. Maak nu een afspraak voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek: Bel: 06-53615732 of  neem contact op.

twitter: http://twitter.com/#!/PBLcoaching 

aangesloten bij de NOBCO & EMCC

Over PBL-Coaching & Training | Ferrie Damhuis

Ferrie is LifeCoach & Trainer. Specialisme: Levensvraagstukken, Rouw, Verlies en Traumaverwerking, sales-/ en management. Daarnaast is hij gespecialiseerd in TeamCoaching. Hij heeft veel ervaring in het bedrijfsleven in loondienst en als zelfstandige. Sinds 1994 als zelfstandige veel ervaring opgedaan als Coach. Sinds 2006 werkt hij onder de naam PBL-Coaching & Training
Dit bericht werd geplaatst in Gelderland, Levensvraagstukken, LifeCoach Arnhem, LifeCoaching - Gelderland, Personal Life Coach Arnhem en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s